Ρουμί

Αφού γυρεύεις το κέρδος
μην αποφεύγεις τους πελάτες σου.
Αφού γυρεύεις το φεγγάρι
μην αποφεύγεις τη νύχτα.
Αφού γυρεύεις το ρόδο
μην αποφεύγεις τ' αγκάθια.
Αφού γυρεύεις τον Αγαπημένο
μην αποφεύγεις τον εαυτό σου.

Η νύχτα πέφτει
κι οι άνθρωποι πάνε να κοιμηθούν
σαν τα ψάρια που επιστρέφουν στο νερό.
Όταν ξυπνήσουν
άλλοι ασχολούνται με τις δουλειές τους
άλλοι ασχολούνται με τον εαυτό τους.

πήγες...γύρισες...πήγες?

Πάντα ήθελα να πάω στην Καλαμπάκα...φοβούμουν όμως μήπως και μ' εγκαταλείψουν...

...μα έπιασα το φόβο μου στη φάκα
και έτσι βρέθηκα στην Καλαμπάκα...

Μετέωρα

Περτούλι

Πύλη

Μέτσοβο

Γρεβενά

Καλαμπάκα και πάλι

να 'μαι κι εγώ...


...να τραγουδάω...
"Έξω κυλάει της πόλης το ποτάμι
δε μου 'πες στα ταξίδια σου τι είδες
αν όπως πήγες γύρισες δεν πήγες
στου κόσμου το πολύχρωμο χαρμάνι"

Πες μου,ποιό είναι το πραγματικό;

Πόσο ξαφνικά
ταράζεται η ακίνητη λίμνη!
Ο περαστικός ο άνεμος
χαίρεται να ταράζει τα νερά.
Τα έντομα
κάνουν σχέδια,
ενοχλώντας τα ήρεμα νερά.
Κι ύστερα οι αντικατοπτρισμοί αναπλάθονται και πάλι:
Το επιβλητικό δέντρο,
ο γαλάζιος ουρανός,
το ταχύφτερο πουλί,
το βαρύ σύννεφο,
το ψηλό το σπίτι με τα πολλά παράθυρα,
είναι όλα και πάλι εκεί στην ήσυχη λίμνη.

Ο ήλιος που περνάει ανάμεσα απ' τα πράσινα τα φύλλα,
τα μακρινά τ' αστέρια, από τ' απέραντο διάστημα,
το ίδιο μου το πρόσωπο, τόσο κοντά,
είναι όλα εκεί, στο νερό,σχηματισμένα.
Αχ,λίμνη,
τα δάκρυά μου ταράζουν τα νερά σου.
Πες μου,ποιο είναι το πραγματικό;

"Παραβολές και ποήματα" Κρισναμούρτι,μεταφρ.Ν.Πιλάβιος,εκδ.κέδρος

χρόνια σας πολλά!

τα μάζεψα τα πράγματα(μετακόμιση)

Πριν λίγες ημέρες ένας ξεχωριστός φίλος και συνάδελφος,μπλόγκερ κι αυτός που αξίζει να τον γνωρίσετε(http://trancemedia.wordpress.com/),μου είπε ότι έκλεισε το μπλογκ που είχε στην google και άνοιξε καινούριο στη wordpress.
"Καμιά σχέση, Δημήτρη, το ένα με το άλλο.Μεγάλη η διαφορά" μου είπε.
Η πολύ γνωστή μπλόγκερ και φίλη Νατασσάκι, μου είχε πει τα ίδια παλαιότερα αλλά τώρα ήμουν πιο "έμπειρος" και είπα έτσι για πλάκα να φτιάξω μπλογκ στη wordpress.Tα φόρτωσα λοιπόν τα πράγματα(αρχεία) και πήγα σ' άλλο σπίτι(http://2insight4.wordpress.com/).
Τώρα ποια θα είναι η συνέχεια ούτε κι εγώ ξέρω αλλά προς το παρόν το γλεντάω...

Φιλιά σε όλους!

... ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός...

με αγάπη στον Σπύρο μου που γιόρταζε σήμερα...να είναι γερός αυτός και τα παιδιά όλου του κόσμου.

Είμαι βίαιος

Είμαι βίαιος...αυτό είναι γεγονός και το αν είμαι λίγο ή πολύ βίαιος έχει μικρή σημασία.

Δεν κατακρίνω ούτε δικαιολογώ τον βίαιο εαυτό μου και δεν δέχομαι ότι είναι στη φύση μου.Για να λύσω το πρόβλημα χρειάζεται ΤΩΡΑ να το κοιτάξω να κάνω κάτι γι αυτό να αποκτήσω στενή σχέση μ' αυτό γιατί θέλω να τελειώσει.Δεν υπάρχει μέθοδος που θα με βοηθήσει να "γίνω" μη-βίαιος.Το σπίτι μου έχει πάρει φωτιά και καίγεται και πρέπει ΤΩΡΑ να το σώσω...

Αμάραντος

Πόσο λίγοι βλέπουν τα βουνά ή ένα σύννεφο!Οι περισσότεροι κοιτάνε, κάνουν κάποιο σχόλιο και προσπερνάνε.Οι λέξεις, οι χειρονομίες, τα συναισθήματα εμποδίζουν να δεις.Δίνεται κάποιο όνομα σ' ένα δέντρο,σ' ένα λουλούδι, κατατάσσεται σε κάποιο είδος κι αυτό είναι όλο.Βλέπεις ένα τοπίο μέσα από μια κάμαρα ή από ένα παράθυρο κι αν τυχαίνει να είσαι ζωγράφος ή έχεις κάποια εξοικείωση με την τέχνη λες, αμέσως σχεδόν,ότι μοιάζει με κάποιους μεσαιωνικούς πίνακες ή αναφέρεις το όνομα του τάδε μοντέρνου ζωγράφου.Αν είσαι συγγραφέας κοιτάς με σκοπό να το περιγράψεις μετά.Αν είσαι μουσικός πιθανό να μην έχεις δει ποτέ την καμπύλη ενός λόφου ή τα λουλούδια στα πόδια σου.Είσαι παγιδευμένος στην καθημερινή σου άσκηση ή οι φιλοδοξίες σου σ' έχουν αρπάξει απ' το λαιμό.Αν είσαι κάποιου είδους επαγγελματίας, πιθανό δε βλέπεις ποτέ, τίποτα.Για να δεις πρέπει να υπάρχει η ταπεινότητα που η ουσία της είναι η αθωότητα.Υπάρχει εκείνο το βουνό με τον ήλιο που δύει επάνω του.Αν το δεις σαν για πρώτη φορά, σαν να μην το έχεις ξαναδεί ποτέ, αν το δεις με μάτια που έχουν ξεπλυθεί στο κενό, που δεν έχουν τραυματιστεί από τη γνώση, τότε είναι μια εκπληκτικη εμπειρία.Η λέξη "εμπειρία" είναι άσχημη, πάει με συναισθήματα,γνώση,αναγνώριση και συνέχιση.Εκείνο για το οποίο μιλάμε δεν είναι τίποτα από όλα αυτά.Είναι πάντα κάτι εντελώς καινούριο.Για να δεις αυτό το καινούριο πρέπει να υπάρχει ταπεινότητα,εκείνη η ταπεινότητα που δεν έχει μολυνθεί από περηφάνια, από ματαιοδοξία.[...]Το να "βλέπεις" εκείνη τη βουνοκορφή, τόσο εκθαμβωτική από τον ήλιο του δειλινού, με μάτια αμόλυντα από γνώσεις, παρόλο που την είχες δει χιλιάδες φορές, ήταν το να βλέπεις τη γέννηση κάτι καινούριου.Αυτό δεν είναι ανόητος ρομαντισμός ή συναισθηματισμοί με τις σκληρότητες και τα κέφια τους ή αισθήματα με κύματα ενθουσιασμού ή απογοήτευσης.Ήταν κάτι εντελώς καινούριο, που σ' αυτή την ολοκληρωτική προσοχή ήταν σιωπή.Μέσα απ' αυτό το κενό υπάρχει το καινούριο.
Κρισναμούρτι "Σημειώσεις" μετ.Ν.Πιλάβιος εκδ.καστανιώτη

Κι εσύ τρελή με τυραννάς

Δες με, πίσω από λάστιχα, τροχούς,
βαλμένος σταθερά μέσα σε πρέσα.
Δες με, πίσω από γυάλινα φτερά
που φόρεσα γερά γιατί σ' αρέσαν.

Ε! ΝΑ!

ψηλά σηκώνεις το κεφάλι
γεμάτο χρώματα το ουράνιο καφτάνι
κλέβεις στιγμές να βλέπεις
σινιάλο η ζωή σου κάνει
[δεν πέθανες ακόμη(?)]

εμεινες να κοιτάζεις μεθυσμένος
θέλεις να μάθεις ποιά είναι η ουσία
ως πότε θα βαδίζεις ζαλισμένος;
χορεύει η ζωή σου γελάει
[δεν πέθανες ακόμη(?)]

στο βλέμα του παιδιού σου
οίκτος και απορία
κι εσύ να θες να ερμηνεύεις
τώρα η ζωή σου γίνεται ιστορία
[δεν πέθανες ακόμη(?)]



ΥΓ «Το λουλουδάκι αυτό δεν ήταν για μας.
Το κόψαμε, το φάγαμε και το φτύσαμε μετά».
αλλά για τέτοια θα λέμε τώρα? Ε, όχι δα!
Εμείς «Να, να , να!...»