Πυρετός...

"και τώρα ας παίξουμε κρυφτό. Αν κρυβόσουν μέσα στην καρδιά μου, δε θα ήταν δύσκολο να σε βρω. Αλλά αν κρυφτείς πίσω από το δικό σου όστρακο, τότε θα ήταν μάταιο να σε ψάχνει κανείς"
χαλίλ γκιμπράν

ο γλάρος

...και ζήλεψα τη βάρκα τη μικρή τη χιονάτη που της φιλούσε ο γλάρος το κατάλευκο πανί...και νιώθω σαν βαρκούλα στα γαλάζια τα πλάτη που όλο περιμένει κάποιο γλάρο να φανεί!

Γάτες...

Ο Γκόχα ο Αιγύπτιος, αγόρασε ένα κιλό κρέας και το έδωσε στη γυναίκα του. Όταν γύρισε το βράδυ στο σπίτι, η γυναίκα του του είπε ότι ο γάτος του είχε κλέψει το κρέας και το είχε φάει.
Ο Γκόχα άρπαξε το γάτο, τον έβαλε πάνω σε μια ζυγαριά και τον ζύγισε. Ανακάλυψε πως ο γάτος ζύγιζε ένα κιλό ακριβώς.
Τότε ο Γκόχα, σκεφτικός και κάπως λυπημένος, αναρωτήθηκε δυνατά:
<< Αν εσύ είσαι ο γάτος μου, τότε πού είναι το κρέας; Αν εσύ είσαι το κρέας, τότε πού είναι ο γάτος μου; >>

Τζ. Ρουμί

Σταμάτα πια να τριγυρνάς
ψάχνοντας κάπου να κρυφτείς.
Θεριά σε περιμένουνε στο κάθε σπηλιαράκι.
Αν ζεις με τα ποντίκια
θα σέ ΄βρουν νύχια γάτας.
Η μόνη σου ξεκούραση
είναι με το Θεό να μένεις.
Ζήσε στο πουθενά αφού από εκεί έρχεσαι
κι ας έχεις εδώ μια διεύθυνση.
Γι' αυτό είναι που βλέπεις τα πράγματα διπλά.
Βλέπεις τον άλλον καμμιά φορά σα φίδι επικίνδυνο
ενώ άλλος τον βλέπει όμορφο εραστή.
Έχετε δίκιο και οι δυο!
Μισός μισός είναι ο καθένας μας
σαν το ασπρόμαυρο μοσχάρι.
Ο Ιωσήφ στ' αδέλφια του εφάνταζε άσχημος
κι ας ήταν τόσο όμορφος στα μάτια του πατέρα του.
Έχουμε μάτια που κοιτούν και βλέπουν απ' το πουθενά
και άλλα πάλι που κρίνουμε πόσο μακριά πόσο κοντά
πόσο ψηλά ή χαμηλά.
Κρατάμε δύο μαγαζιά
και τρέχουμε μπρος πίσω.
Κλείσε επιτέλους το μικρό που
διαρκώς φυραίνει.
Άφησε μόνον ανοιχτό
εκείνο που δεν πουλά τα σύνεργα της ψαρικής.
Εσύ είσαι το αψάρευτο το ελεύθερο το ψάρι.

μικρό απάνθισμα από την Ποίηση του Ρουμί σε απόδοση του Β.Ναχμία

ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ

Τζ. Ρουμί

Καρφί στραβό στο ήρεμο πρόσωπο
γίνεται η σκέψη.
Χρυσή σπάθα βυθίζεται σ' ένα σωρό σκατά.
Ας υποθέσουμε ότι χαλάρωσες ένα διανοητικό κόμπο.
Ο σάκος αδειανός.
Γέρασες προσπαθώντας να λύσεις τέτοιους γρίφους.
Άντε λύσε και μερικούς ακόμα!
Είναι κι ένας σφιχτόκομπος στον ίδιο το λαιμό σου
το αίνιγμα του αν ζεις αρμονικά
μ΄αυτό που δεν έχει όνομα.
Συνέχεια εξετάζεις ουσία και αιτίες.
Σκορπάς τη ζωή σου σαν προσπαθείς
η σύνταξή σου να είναι σωστή.
Διορθώνεις και τον άνεμο στα λόγια του αέρα!
Στο κάθε χειροτέχνημα νομίζεις αναγνώρισες και τον Δημιουργό.
Τόσο πολύ περήφανος για το συλλογισμό σου!
Ο άνθρωπος της σκέψης συλλέγει αποδείξεις.
Ο μυστικός τ' ανάποδο.
Σκύβει απαλά στο στήθος του καθένα
και χάνεται στην απάντηση.
Η σκέψη βγάζει καπνό πολύπλοκο
στο τέλος της φωτιάς.
Ο μυστικός στέκει στη φωτιά.Ακίνητος.
Η φαντασία τα αγαπά του καπνού τα σχήματα.
Είναι όμως λάθος καίριο απ' τη φωτιά να βγαίνεις.

μικρό απάνθισμα από την Ποίηση του Ρουμί σε απόδοση του Β.Ναχμία

Κάτω απ' τη μαρκίζα

...εσύ όπου να πας σ' 'οποιο ταξίδι...σε λάθος στάση θα κατεβείς!

Αν κάποια μερα , ένας Φίλος μας ρωτούσε...

...ποιά θα ήταν η απάντησή μας;

να ταξιδεύω...

...να ταξιδεύω....να ταξιδεύω...μόνος με τα πόδια να πηγαίνω...καράβια και τρένα να με προσπερνάνε...κι εγώ να ταξιδεύω...χωρίς βιασύνη ,χωρίς προορισμό...μόνο να είμαι...εδώ να ταξιδεύω...στο δρόμο μου να συναντώ τις έγχρωμες γυναίκες, στον τελευταίο τους χορό μ' ένα στο χέρι κέρμα...κυνηγημένες μάγισσες χωρίς την πυρκαγιά τους... να με κοιτάζουν σαν τζουκ μποξ να με περιγελάνε...να ταξιδεύω.

Στη γέφυρα εν ώρα κινδύνου...