Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

4 σχόλια:

Thalassenia είπε...

Με έστειλες dimitrisp

Μου το έπαιζε στην κιθάρα τότε, πολύ τότε...
Τι όμορφο κομμάτι, πόσο τρυφερό!!!

Πολύ σ΄ευχαριστώ.

jokar είπε...

Αγαπημένο άσμα...
Η απόλυτη ειρωνία κατάμουτρα στο θάνατο...
Για όλες τις ωραίες κοιμωμένες.

Καλό σαββατοκύριακο ΑΦΔ !

dimitrisp(σε χρονο ενεστωτα) είπε...

Θαλασσένια και για μένα το τραγούδι αυτό έχει μια ιστορία γιατί όταν το άκουσα σε μια πολυ συγκεκριμένη στιγμή,ακολούθησα το δρόμο της καρδιάς και άφησα το μυαλό να διαμαρτύρεται...
Να του πεις να σου το παίξει με την κιθάρα του ακόμη μια φορά.
Να είστε καλά,να ζείτε τον έρωτα.

dimitrisp(σε χρονο ενεστωτα) είπε...

χμ! ωραίες κοιμωμένες...ναι!ταιριάζει και στην δική σου ανάρτηση με την lady στη θέση της χιονάτης...
Γιάννη τα φιλιά μου και καλό Σ/Κ.

Αρχειοθήκη ιστολογίου