Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Νταχάου, Γκούλαγκ ή Χιροσίμα;



η ιδεολογία είναι πάντα πιο αδύναμη από τις κοινωνικές δυνάμεις που τυχαίνουν να είναι το όχημα της
και που προσπαθούν να υλοποιήσουν τις αξίες της.
Leszek Kołakowski

.~`~.

Μόνο που αυτή τη θέση δεν την διαβάζω μοναδικά, αλλά τριαδικά.
(την ''πάτησε'' ο κύριος συγγραφεύς)

Νταχάου, Γκούλαγκ ή Χιροσίμα;
Ιδού -το έσχατο ερώτημα που μπόρεσε να θέσει η φωτισμένη νεωτερικότητα και- ο Άνθρωπος του Λόγου.

Ίσως θα πρέπει κάποια στιγμή να δούμε τι προσέφεραν στο ποίμνιο τους τα κοσμικά συστήματα πίστης, που έγιναν παγκόσμιες θρησκείες και κρατικές -αλλά όχι μόνο- ιδεολογίες προσδίδοντας στο κράτος ηθικό περιεχόμενο, που παγίωσαν νέες ιεραρχίες και θεσμούς, εξυπηρέτησαν νέα συμφέροντα και φορείς και καθαγίασαν ορισμένες κοινωνικές σχέσεις. Οι ψευδοεπιστημονικές αξιώσεις οικουμενικής ισχύος τους και ο κοσμικός καλβινισμός τους σε συνδυασμό με τις μονιστικές ή δυϊστικές κεκαλυμμένες θεολογίες τους (πολιτικές, οικονομικές, ψευδοβιολογίζουσες) και την εργασία ως ουσία του ανθρώπου για την Πρόοδο της Ανθρωπότητας (η φράση αυτούσια από τον Αγών του κ. Χίτλερ) που είναι και η ίδια η σωτηρία του, θεμελιώνονται όλες σε επιστημονικοφανείς εκκοσμικευμένές θεωρίες της Πτώσης από τον κήπο της Εδέμ (είτε οικονομικές, είτε ψυχολογίζουσες-βιολογίζουσες) και στην αναμονή του ερχομού της Δευτέρας Παρουσίας ή της παρούσας εμπειρίας του Millennialismου-Χιλιασμού.

Ίσως θα πρέπει να δούμε πως συνεισέφεραν στη κυριαρχία «της» Δύσης (που αυτοβαυκαλίζεται πως τάχα μου θέλει να σώσει την ανθρωπότητα με τον εξοργιστικό ηθικίστικο ψευδοανθρωπισμό της) και στην επέκταση της, που αλλιώς ονομάζεται και «Εποχή των Φώτων» ή «Διαφωτισμός» (''προοδευτικός'' και ''αντιδραστικός'', λαϊκός και ελιτίστικος) η οποία εποχή δεν ήταν παρά η συνέχεια του Χριστιανισμού με άλλα μέσα -άλλους κυρίαρχους φορείς και αντίστροφα πρόσημα.
Το κλίμα πάντως ήδη έχει διαμορφωθεί για να γίνει επιβεβαίωση κατ' όπιν εορτής της νέας Πτώσης από τη βασιλεία του Λόγου -του δυτικού Ανθρώπου. Μετά τη κατάλυση «του» -''ανολοκλήρωτου''- Διαφωτισμού (που σχετίζεται με τη κατάλυση της ισχύς των φορέων του και την ''ανολοκλήρωτη'', ατέλευ(τη)τη μεσσιανική αποστολή του λευκού δυτικού που αποτελεί την τελευταία παραλλαγή της αίσθησης της ευθύνης του) «η» Ανθρωπότητα ,δηλαδή η ονομασία που έχει επιλέξει ο κυρίαρχος, «ο» δυτικός για τον εαυτό του, θα περιπαίσει στο Χάος, γεγονός που θα είναι η επιβεβαίωση του πόσο καλή και αγία ήταν η προηγούμενη ''κατάσταση'' -δηλαδή κυριαρχία.

Πάντως «ο Διαφωτισμός» μέσω της Εποχής του -που είναι ευρύτερη από αυτόν- φανέρωσε την ουσία του
οδηγώντας μας ν' αναρωτηθούμε και να επιλέξουμε ανάμεσα σε:

Νταχάου, Γκούλαγκ ή Χιροσίμα;
Κατά βάθος αυτές οι τρεις επιλογές έχουν ένα κοινό σημείο που φανερώνει την ουσία τους.
*
**
*
Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς...

Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου...
(Κατά Ματθαίον ε' 13, 14)

Αναδημοσίευση από το μπλογκ του Δ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αρχειοθήκη ιστολογίου