Άνοιξε Πόρτα

κλεισμένος στο δωμάτιό του

με τα σύνεργα εμπρός απλωμένα

την πόρτα προσπαθεί ν' ανοίξει

δεν είναι-έγινε-εφευρέτης

μα μιας στιγμής δραπέτης

μπορεί τα θαύματα να δει

Όταν τίποτα δεν πάει καλά...

Ο θάνατος είναι ο μόνιμος σύντροφός μας.Βρίσκεται πάντοτε στα αριστερά μας και πίσω μας, σε απόσταση τόση όση ενός τεντωμένου χεριού, και είναι ο μόνος σοφός σύμβουλος του πολεμιστή.Όποτε αισθάνεται ότι όλα πάνε στραβά και πρόκειται να εκμηδενιστεί, μπορεί να στραφεί προς το θάνατό του και να τον ρωτήσει αν τα πράγματα έχουν έτσι στ' αλήθεια.Ο θάνατός του θα του πει ότι κάνει λάθος, τίποτα δεν έχει πραγματική σημασία εκτός από το άγγιγμά του.Ο θάνατός του θα του πει:"Δε σε έχω αγγίξει ακόμα".
C.Castaneda "Ταξίδι στο Ιξτλάν"

...όσο μπορείς...

Δημήτρης-Μαρία
15/9/90

Η Αγάπη όλα τα υπομένει

Δεν είν' τα μάτια σου μεγάλα,
τόσο βαθιά και γαλανά,
είν' η αγάπη που τα κάνει
όλα αληθινά.
Δεν είν' τα λόγια σου σπουδαία,
λόγια απλά, καθημερινά,
μα είν' η αγάπη που τα κάνει
όλα αληθινά.

Η αγάπη όλα τα υπομένει,
η αγάπη όλα τα ελπίζει.
Δίνει ζωή στην οικουμένη
κι η γη γυρίζει - κι η γη γυρίζει.

Είσαι κι εσύ μι' αυγής λουλούδι,
κάτι που εφήμερα περνά,
μα είν' η αγάπη που τα κάνει
όλα αληθινά.
Είναι τα λάθη σου μεγάλα
και κάθε λάθος σου πονά,
μα είν' η αγάπη που τα κάνει
όλα αληθινά.

Δεν ξέρει η αγάπη μοιρολόι,
αρχή και τέλος δεν γνωρίζει.
Χτυπάει τ' αόρατο ρολόι
κι η γη γυρίζει - κι η γη γυρίζει.

Η αγάπη όλα τα υπομένει,
η αγάπη όλα τα ελπίζει.
Δίνει ζωή στην οικουμένη
κι η γη γυρίζει - κι η γη γυρίζει.

ΥΓ "Και μπορείτε τώρα, όλοι σας, να είστε Εκείνο;΄Ετσι ώστε να είστε υπεύθυνοι απέναντι σε ό,τι πιο ιερό υπάρχει; Καταλαβαίνετε για ποιο πράγμα μιλάω; Δεν μπορώ να το τοποθετήσω αλλιώς. Καταλαβαίνετε για ποιο πράγμα μιλάω; Είναι τόσο διαβολεμένα καινούριο για εσας! Καταλαβαίνετε για ποιο πράγμα μιλάω;"J Krishnamurti

Καλό μήνα

Φθινόπωρο...
Σεπτέμβρης...
γνωστοί και άγνωστοι φόβοι μες στο μυαλό σου πολεμούν...
μπα!δε νιώθω τίποτα...

Καλό μήνα

Το ποτάμι της ζωής

Δεν ξέρω αν έχετε προσέξει, πηγαίνοντας κάποια βόλτα, ότι δίπλα στο ποτάμι υπάρχει μια στενόμακρη δεξαμενή.Δεν συνδέεται με το ποτάμι και μάλλον την έχουν σκάψει ψαράδες.Το ποτάμι κυλάει σταθερά, είναι βαθύ και πλατύ, αλλά η δεξαμενή είναι γεμάτη από διάφορα σκουπίδια που επιπλέουν, επειδή δεν συνδέεται με το ποτάμι, ενώ δεν υπάρχουν μέσα της ψάρια.Είναι μια δεξαμενή με λιμνασμένα νερά και το βαθύ ποτάμι την προσπερνάει κυλώντας γρήγορα, γεμάτο ζωή και δύναμη.
Δεν νομίζετε ότι και οι άνθρωποι είναι έτσι;Σκάβουν μια δεξαμενούλα για τους εαυτούς τους, μακριά από το ορμητικό ρεύμα της ζωής, και μέσα σ' αυτή τη δεξαμενούλα λιμνάζουν και πεθαίνουν κι αυτό το λίμνασμα, αυτή τη φθορά, την ονομάζουμε ζωή.Αυτό συμβαίνει επειδή όλοι μας ζητάμε σταθερότητα.Θέλουμε κάποιες επιθυμίες μας να μένουν πάντα ίδιες, θέλουμε όσα μας ευχαριστούν να μην τελειώσουν ποτέ.Σκάβουμε μια μικρή τρύπα και ταμπουρωνόμαστε μέσα της μαζί με την οικογένειά μας, τις φιλοδοξίες μας, τον πολιτισμό μας, τους φόβους μας, τους θεούς μας, τους διάφορους τρόπους λατρείας μας και πεθαίνουμε εκεί μέσα, αφήνοντας τη ζωή να μας προσπερνάει-τη ζωή που είναι πρόσκαιρη, που αλλάζει συνεχώς, που είναι τόσο σύντομη, που έχει τεράστιο βάθος, τέτοια εκπληκτική δύναμη και ομορφιά.
Έχετε προσέξει ότι, αν καθίσετε ήσυχα στην όχθη του ποταμού, μπορείτε ν' ακούσετε το τραγούδι του-τον παφλασμό των κυμάτων, τον ήχο που κάνει το νερό καθώς κυλάει;Υπάρχει πάντα μια αίσθηση κίνησης, μιας εκπληκτικής κίνησης, τόσο στην επιφάνεια όσο και στο βυθό.Αλλά στη μικρή δεξαμενή δεν υπάρχει καμία κίνηση, εκεί το νερό λιμνάζει.Κι αν παρατηρήσετε τους περισσότερους από εμάς, θα δείτε ότι αυτό θέλουμε:δεξαμενούλες ύπαρξης με λιμνασμένα νερά μακριά από τη ζωή.Λέμε ότι η "δεξαμενο-ζωή" μας είναι ο μόνος σωστός τρόπος ζωής και επινοούμε φιλοσοφίες για να τον δικαιώσουμε.Έχουμε αναπτύξει κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές και θρησκευτικές θεωρίες για να τον υποστηρίξουμε και δεν θέλουμε να ενοχληθούμε επειδή, βλέπετε, αυτό που κυνηγάμε είναι μια αίσθηση μονιμότητας.
Ξέρετε τί σημαίνει να αναζητάς μονιμότητα;Σημαίνει ότι θέλεις να συνεχίζεται ατελείωτα καθετί το ευχάριστο, ότι θέλεις να τελειώνει όσο πιο γρήγορα γίνεται ό,τι δεν είναι ευχάριστο.Θέλουμε το όνομά μας να γίνει γνωστό και να συνεχίσει να υπάρχει μέσα από την οικογένειά μας,την περιουσία μας.Θέλουμε να υπάρχει μια αίσθηση μονιμότητας στις σχέσεις μας,στις δραστηριότητές μας,που σημαίνει ότι αναζητάμε τη διάρκεια και τη συνέχεια της ζωής στη δεξαμενή με τα στάσιμα νερά.Δεν θέλουμε να γίνονται πραγματικές αλλαγές στη ζωή μας,έτσι έχουμε χτίσει μια κοινωνία που μας εγγυάται τη μονιμότητα της περιουσίας,του ονόματος και της φήμης.
Αλλά,βλέπετε,η ζωή δεν είναι καθόλου έτσι,στη ζωή δεν υπάρχει τίποτα μόνιμο.

Κρισναμούρτι "Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ" μεταφρ.Ν.Πιλάβιος-Στεφ.Τάπτα εκδ.Καστανιώτη

YΓ Oσοι επιθυμούν να αποκτήσουν το άλμπουμ "Come Away", μπορούν να το αγοράζουν μέσα από την ιστοσελίδα του Γιώργου Στεφανάκη χωρίς τη μεσολάβηση οποιασδήποτε εταιρείας μουσικής, περίπου στη μισή τιμή. Από 16 μεχρι 31 Αυγούστου, το άλμπουμ "Come Away" (ποίηση Jiddu Krishnamurti μουσική Γιώργος Στεφανάκης) θα είναι διαθέσιμο μέσω του δικτυακού τόπου:
http://www.krishnamurtisongs.com

Τα λόγια του γέροντα

Τα λόγια του γέροντα
στίχοι:Γιώργος Χατζημιχελάκης
μουσική:Περικλής Παπαπετρόπουλος

Τα χιόνια στα γεράματα και η δροσιά στη νιότη...
όμως η λάμψη των ματιών φλόγα είναι που δε σβήνει.

Στολίστηκες στα νιάτα σου να κλέψεις την καρδιά μου...
μα τα στολίδια που φορείς δικά μου είναι αποφόρια.

Στα μάτια σου το βλέμα μου να μην το καθρεφτίζεις...
μη λιώσουνε τα χιόνια μου και το νερό σε πάρει.



ΥΓ Φεύγω για δουλειά σε μια από τις παραλίες του Πηλίου.Θα είμαι αρκετό καιρό εκτός δικτύου.Στις αποσκευές της καρδιάς μου έχω βάλει και ετούτα "τα λόγια του γέροντα".Ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας, όπως τα μοιράστηκαν και οι αγαπημένοι μας φίλοι, Κατερίνα Παπαδοπούλου και Σωκράτης Σινόπουλος.
Να έχετε όλοι υγεία.
Όμορφα να περνάτε.
Καλή αντάμωση...

Ευαισθησίες...

-Με ρώτησε η θεία σου πώς πας με την ομοιοπαθητική...καλά είναι της είπα, ήρεμος και χαλαρός...
-Πάντα ήμουν ήρεμος...τώρα ίσως περισσότερο...δεν ξέρω αν οι άλλοι γύρω μου εκνευρίζονται μ΄αυτήν την ηρεμία:))...
-Μήπως δεν είναι ηρεμία και είναι αναισθησία;:))...
-Παίζει να είναι κι έτσι:)...
Αυθεντικός πρόσφατος διάλογος ανάμεσα σ΄εμένα και το θείο μου, ένα πρωινό την ώρα του καφέ (τσάι για εμένα) πριν ξεκινήσουμε δουλειά(τοποθέτηση πλακιδίων).
Κι έμεινα με την απορία...μήπως είμαι αναίσθητος τελικά...και τί είναι ευαισθησία...μήπως το αντίθετο της αναισθησίας...μα κάτι που προέρχεται από το αντίθετό του δεν είναι το ίδιο πράγμα...σαν ένα μπαστούνι με δυο άκρες...
Τότε τί είναι να είσαι αληθινά ευαίσθητος...μήπως το να εκφράζεις με λόγια ή και δάκρυα στους ανθρώπους την ευαισθησία σου
ή
όταν ανατριχιάζει όλο σου το κορμί και βουρκώνεις, χωρίς να γνωρίζεις γιατί, την ώρα που σκάει μύτη από το βουνό ο ήλιος,ακούς τα πετεινά τ' ουρανού να τον δοξολογούν και το μάτι σου πέφτει στο χορταράκι που ξεφύτρωσε από το πουθενά,μέσα από το μπετό στην άκρη του δρόμου...
"Δημιουργικά ερωτήματα"... που λέει κι ο αγαπημένος μας Παραμυθάς ;)