Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Τζ. Ρουμί



Καρφί στραβό στο ήρεμο πρόσωπο
γίνεται η σκέψη.
Χρυσή σπάθα βυθίζεται σ' ένα σωρό σκατά.
Ας υποθέσουμε ότι χαλάρωσες ένα διανοητικό κόμπο.
Ο σάκος αδειανός.
Γέρασες προσπαθώντας να λύσεις τέτοιους γρίφους.
Άντε λύσε και μερικούς ακόμα!
Είναι κι ένας σφιχτόκομπος στον ίδιο το λαιμό σου
το αίνιγμα του αν ζεις αρμονικά
μ΄αυτό που δεν έχει όνομα.
Συνέχεια εξετάζεις ουσία και αιτίες.
Σκορπάς τη ζωή σου σαν προσπαθείς
η σύνταξή σου να είναι σωστή.
Διορθώνεις και τον άνεμο στα λόγια του αέρα!
Στο κάθε χειροτέχνημα νομίζεις αναγνώρισες και τον Δημιουργό.
Τόσο πολύ περήφανος για το συλλογισμό σου!
Ο άνθρωπος της σκέψης συλλέγει αποδείξεις.
Ο μυστικός τ' ανάποδο.
Σκύβει απαλά στο στήθος του καθένα
και χάνεται στην απάντηση.
Η σκέψη βγάζει καπνό πολύπλοκο
στο τέλος της φωτιάς.
Ο μυστικός στέκει στη φωτιά.Ακίνητος.
Η φαντασία τα αγαπά του καπνού τα σχήματα.
Είναι όμως λάθος καίριο απ' τη φωτιά να βγαίνεις.

μικρό απάνθισμα από την Ποίηση του Ρουμί σε απόδοση του Β.Ναχμία

2 σχόλια:

Άιναφετς είπε...

Αχ! ελεύθερο τοπίο, γεμάτο οξυγόνο!
Ναι,συμφωνώ ότι η σκέψη η αφιλότιμη, βγάζει καπνό πολύπλοκο, γι' αυτό ακίνητοι!

dimitrisp(σε χρονο ενεστωτα) είπε...

...έχω την ίδια αίσθηση για το τοπίο εδώ...είναι ελεύθερο ,γεμάτο οξυγόνο και πρόσφορο έδαφος για ένα περίπατο ...ακίνητος όντας!
καλό απόγευμα Άιναφετς ΚΜΝΒ!

Αρχειοθήκη ιστολογίου